Hoogsensitief? Lees de blog van Trea van der Cingel, HSP begeleider Stadshagen Zwolle

Trea van der Cingel is gecertificeerd begeleider hoogsensitieve personen (HSP). Daarnaast is Trea praktijkhoudster van Logopediepraktijk van der Cingel Stadshagen, en werkt in de praktijk als logopedist. Hiervoor kunt u op de verdere pagina's van deze website informatie vinden.

 

Op deze blogpagina zult u nieuwtjes, inzichten, anekdotes en ervaringen van mij lezen, als hoogsensitief persoon en als HSP-begeleider in het bijzonder. Een belangrijke 'missie' die ik me heb gesteld is om mensen te informeren over hoogsensitiviteit. Er bestaan nog veel misverstanden: wat is het wel, en wat is het niet. Heel kort samengevat: een hoogsensitief persoon is níet overgevoelig of sentimenteel, maar wel in staat (veel) meer aan te voelen uit de omgeving dan de gemiddelde mens. Dit is een talent, maar zoals de meeste talenten kunnen ze ook een valkuil vormen als je er niet goed mee omgaat.

 

Als u hoogsensitief bent, en het idee heeft dat u vastloopt in het leven en hierdoor niet meer vrij en ontspannen kan leven, dan kunt u contact met me opnemen. Ik kan u begeleiden om te leren omgaan met alle prikkels en impulsen, en vooral om uzelf te worden en te blijven.

Zoals op mijn visitekaartje staat: "Jezelf zijn in een wereld die voortdurend probeert je te veranderen, is de grootste prestatie" (Ralph Waldo Emerson).

Neem contact op

Blogposts van Logopediepraktijk van der Cingel Stadshagen

  • 01/06/2021 - Trea van der Cingel 0 Opmerkingen
    Rust roest?

    Vroeger pakte mijn moeder eens mijn hand, en draaide ‘m met de handpalm naar boven. “Kijk”, zei ze, “zie je die M?”, en ze wees met haar vinger naar de lijnen in mijn hand die inderdaad een soort M vormden. Ze vertelde verder: “Mijn oma vertelde me altijd wat dat betekent: Mensen Moeten Werken, zei ze dan.” En inderdaad, als je twee keer de M volgt en dan je hand omdraait en er een W van maakt, kun je dit als afkorting gebruiken van: Mensen Moeten Werken!

    Ik vond het een mooi verhaal, en ben het nooit vergeten. Of ik het toen echt geloofde, weet ik niet meer, maar dat is ook niet zo belangrijk. Het gaat vooral om de symboliek, de boodschap die eruit spreekt. In de tijd van mijn overgrootmoeder, voor, tijdens en na de tweede Wereldoorlog, stond hard werken centraal in het leven. Veel keus was er ook niet, er moest gewerkt worden om te kunnen eten, om te overleven. Vrije tijd bestond niet, evenmin als hobby’s, dagjes uit, en de afhaalchinees was er toen ook nog lang niet. Was ook niet nodig, mensen als mijn overgrootmoeder hadden geen cent te makken. Ze hebben zelfs armoede en honger gekend.

    Wat dat betreft leven we in een wereld waarin een oase aan vrije tijd bestaat. Bijna iedereen heeft geregeld een vrije dag, of dagen, en kan uitrusten en af en toe iets leuks doen. Grappig hoe lastig dat tegelijkertijd ook is. Ik merk als hoogsensitief persoon vaak dat ikzelf en de mensen om me heen met name bezig zijn met ‘druk, druk, druk’ zijn. Het is zelfs zo dat veel mensen als antwoord op de vraag : “Hoe gaat het?” automatisch reageren met: “Goed, druk!”.

    Toch heeft iedereen af en toe rust nodig. Als je hoogsensitief bent, heb je zelfs vaak meer rust nodig dan gemiddeld. Om bij te komen van alle prikkels, alle verhalen, alle emoties en te verwerken wat er allemaal is gebeurd. Ik geef jullie een mooie tip geleerd door een opmerking mijn wijze echtgenoot, die eens droogjes zei: “Dat lijf van jou moet het gewoon altijd doen he? Je ziet het gewoon als los onderdeel van jezelf, als een apparaat dat altijd op ‘on’ staat”. De tip bestaat uit drie stappen: Eén: voel bewust dat je lichaam even rust nodig heeft. Twee: accepteer dat dit zo is. Drie: handel er naar.  Ren niet gewoon door, maar ga als je moe bent eens op de bank liggen! Doe je ogen dicht, en voel dat je lijf moe is, je hoofd moe is, en dat dat toch wel degelijk een onderdeel is van jezelf waar je het leven mee door moet gaan. Je kunt het niet ‘for granted’ nemen.

    Da’s best lastig, dat weet ik heel goed. Daarom riep ik de eerste keren ook heel trots: “Jongens, zien jullie het wel, ik lig op de bànk!”. En dat hielp, voor de acceptatie. Onderschat nooit de kracht van humor. Maar daarover een andere keer meer!

    Lees meer
  • 17/05/2021 - Trea van der Cingel 0 Opmerkingen
    Wat beweegt ons?

    Ik zie hem nog zitten. De collega aan de andere kant van de tafel keek me fronsend aan, en vroeg: “Ja, maar Trea, waar wil je over 5 jaar staan? Je moet toch wel een doel hebben?”.

    Als iemand me zo’n vraag stelt, raak ik altijd in verwarring. Aan de ene kant vind ik dan dat ik inderdaad wel een beetje nuchter en zakelijk moet blijven, ik heb tenslotte een eigen bedrijf, kom op, zet nou eens een stip op de horizon en bepaal je doelen. Aan de andere kant een lichte wrevel, het gevoel dat het niet zo werkt, dat ik vanzelf ergens terecht kom, dat het een soort organisch proces is dat zich toch niet laat sturen.

    Zo’n vraag blijft hangen, bij mij als hoogsensitief mens. Omdat het me blijkbaar raakt. En omdat ik me realiseer dat dit te maken heeft met belangrijke vragen als: “Waar streef je naar? Wat is jouw doel? Wat bezielt je? Wat zet jou in beweging?”

    Veel hoogsensitieve mensen staan hier in mijn beleving anders in dan veel mensen die niet hoogsensitief zijn. Als HSP ben je vaak met heel andere motivaties bezig dan de concrete, nuchtere realiteit eist. Zeker in onze Westerse samenleving wordt verwacht dat je op een andere manier doelen stelt. Liefst toetsbaar, in een protocol of SMART-doel geformuleerd, en meestal cognitief georiënteerd. Oftewel, het gaat om harde feiten, niet om gevoel. Dat iets goed voelt, dat je op je intuïtie je pad zoekt is voor veel organisaties, maar ook voor veel individuele mensen, niet direct een doel. Daar heb je niks aan, daar winnen we de oorlog niet mee.

    En zo voelt de HSP zich geregeld alsof hij of zij op een andere planeet woont.

    Als tip een doordenker: realiseer je dat alle doelen, eisen, protocollen en spreadsheets iets zijn van het hoofd, van de hersenen. Handig weliswaar, het kan veel overzicht en inzicht geven in wat er moet gebeuren. Realiseer je vervolgens dat dat je gevoel op een andere plek zit. De meeste mensen voelen verdriet, geluk en spanning heel ergens anders, in hun buik, of maag. Denk maar aan uitspraken als: “Ergens diep in mij zegt iets me, dat ik dit niet moet doen”. Blijkbaar zijn wij meer dan de redenaties en logica van ons brein. Het helpt om deze beide kanten van jezelf te ervaren. Je kunt je zelfs afvragen: “Wie heeft in deze situatie het meeste recht van spreken? Wat geeft nu de doorslag, mijn logica of mijn intuïtie?”.

    Hoe je hier als hoogsensitief persoon mee omgaat is één van de uitdagingen die ik mezelf heb gesteld, zowel voor mezelf als in de rol van begeleider van andere hoogsensitieve personen. Ik verheug me erop, dan wordt die andere planeet gelijk wat bevolkter!

    Lees meer
  • 03/05/2021 - Trea van der Cingel 3 Opmerkingen
    Zijn hoogsensitieve mensen overgevoelige, nerveuze types?

    Onlangs sprak ik een directeur van een school, die reageerde toen ik vertelde over mijn nieuwe rol als begeleider HSP: “Oh hoogsensitief, ja…ja…, ik had hier gìster een ouder van een kind, nou, díe was ècht hoogsensitief!”. Oftewel: een zeurpiet die overal last van had, en niet gewoon nuchter en normaal kon doen. Dat was het moment dat ik besloot een blog te gaan maken over hoogsensitieve personen (HSP).

    Om te delen welke (voor-)oordelen, meningen en reacties ik uit mijn omgeving krijg. En om informatie te geven, vanuit mijn eigen ervaring, maar ook vanuit onderzoek en wetenschap. De grondlegger van de beschrijving van hoogsensitieve personen is Elaine Aron, wetenschapper en zelf HSP. In volgende blogs zal ik hier zeker meer over vertellen. Door Aron wordt HSP steeds breder geaccepteerd, en niet meer gezien als verzinsel, modetrend of vaag spiritueel begrip. Zo zie ik zelfs mensen uit Christelijke hoek terugdeinzen, als ik vertel dat ik hoogsensitief ben. Alsof het eng en verboden is, en onverenigbaar met religie.

    Wat is het dan wel? Nou, je zou kunnen zeggen dat een hoogsensitief persoon een zeer scherpe antenne heeft voor de buitenwereld. Een HSP merkt, voelt, ziet, ruikt en ervaart vrijwel alles om zich heen. Daardoor is een hoogsensitief persoon bij uitstek in staat is om sferen, relaties, stemmingen en sentimenten aan te voelen. Dit is een talent, maar kan ook een valkuil worden. Zeker op het moment dat de buitenwereld als een tsunami over de hoogsensitieve persoon heen rolt en de HSP zich laat meevoeren door de denkbeeldige golf. Oftewel opgeslokt wordt in het kielzog van het drukke bestaan, losgeraakt van zichzelf, en overbelast door de voortdurende stroom van informatie om zich heen.

    De kunst is om als hoogsensitieve persoon de balans te vinden. Zodat je het leven blijft ervaren, maar  wel jezelf blijft. Dan kan diezelfde hooggevoeligheid een handige eigenschap zijn om een goede sfeer in de communicatie te behouden. Zoals toen ik vriendelijk knikte naar de directeur. En hem vertelde hoe interessant het me lijkt, om mensen als begin van mijn ‘tweede carrière’ te informeren over hoogsensitiviteit, zodat er meer over bekend wordt. Da’s overal goed, zeker ook in het onderwijs!

    Lees meer

" Ik luister naar mijn innerlijke stem "